Diety Burry spiritueel therapeut
weblog

Steeds meer licht worden

Ken je dat gevoel. Dat gevoel dat je zo moe bent dat je moeite hebt om je ogen open te houden. Zo moe dat je het idee hebt al tijden niet goed te slapen. Wat in vele gevallen ook zo is. Je slaapritme is anders. Dan heb je weer moeite om je ogen open te houden en slaap je een gat in de dag en  soms slaap je maar een aantal uurtjes achter elkaar om daarna voor uren wakker te liggen. Tegen de ochtend val je weer in slaap. De wekker gaat echter want je hebt andere verplichtingen. Verplichtingen die in ieder geval niets met slapen hebben te doen. Van alles is er met je aan de hand. Je bent wat prikkelbaar of misschien wel een heleboel. Althans in je gevoel is dat zo, want relativeren is soms ook moeilijk of niet.

Je wilt van alles maar komt tot weinig of niets. Je geheugen laat je regelmatig in de steek. Je hebt allerlei fysieke symptomen, zoals hartkloppingen en toch heb je niets aantoonbaars.
Het werk wat je doet kan je niet meer zo boeien en word je teveel. Je wilt eigenlijk wel wat anders en dat gaat ook wel gebeuren. Toch weet je ook dat dit zich zal ontvouwen in jouw tempo en niet eerder en dus ook niet later.

Je weet intuïtief dat je in een veranderingsproces zit waar naar je gevoel geen einde aan lijkt te komen. Je bent alsmaar aan het reinigen, aan het loslaten en net als je denkt dat je er bent komt er weer een volgende ronde. Het schoonmaken, je ontdoen van alles wat niet meer bij je past is zowat een fulltime-job en er vakantie van nemen zo goed als onmogelijk. We zitten namelijk in de turbostand.
 ‘Gaan met die banaan,’zeg ik dan wel eens. Humor is niet altijd aanwezig maar steeds vaker wordt ik zo melig van dit alles dat ik spontaan moet lachen.
De afgelopen jaren heb ik me zo vaak verdrietig gevoeld om allerlei redenen die vooral te maken hadden met het loslaten van wat me niet meer dient, dat ik zin heb om gewoon lekker gek te doen. Verdrietig omdat ik allerlei angsten ging voelen die groter waren dan de menselijke maat. Ik weet echter ook dat bij elke opruiming er ruimte komt voor iets nieuws, iets anders, iets met meer lichtkwaliteit. Sowieso lichter en ruimer en niet meer dat zware.
Ben ik de enige. Nee, echt niet. Velen gaan dezelfde weg en de één wat sneller dan de ander, maar dat is niet belangrijk. Ieder zijn eigen tempo en zijn eigen manier.

Een aantal jaren geleden wist ik dat ik bezig was mijn bestemming te vinden. Deze was om weer totaal mezelf te zijn en daarvoor alleen al moest ik nog meer opruimen en loslaten. De echte hele grote schoonmaak lijkt wat minder te worden en er komt steeds meer ruimte voor gewoon zijn. Gewoon meer vreugde, rust en vrede  ervaren en dan hoppa komt er weer een golf van emoties en ervaringen die losgelaten mogen worden.


De ruimte die ontstaat  zoals ik al aangaf is heerlijk om te ervaren. Elke keer als dit gebeurt voel ik me ruimer, lichter en ook vrolijker. Ik heb ook een tijd gehad dat ik bij elke golf die er kwam me wat overdondert voelde. Ook heb ik tijden gehad dat ik er geen zin meer in had. Ik vond het wel genoeg zo. Ja, alles aan tegenzin is wel gepasseerd en nu op dit moment zit ik in een flow van enorme acceptatie en overgave aan alles wat zich aandient. Ik word steeds liefdevoller naar mezelf toe. Kan steeds beter voelen dat ik in het leven pure liefde mag gaan ervaren. Dat het op aarde nog een zooitje is (om het dan zo maar even te zeggen) maakt me niet meer verdrietig, prikkelbaar of whatever. Het geeft me hoop om te weten dat ik niet alleen in deze prachtige ontwikkeling leef naar een beter en lichter bestaan. Iedereen wordt meegenomen in deze veranderingen die op aarde plaatsvinden. Natuurlijk zijn er mensen die niet weten of ontkennen dat dit alles gaande is, maar uiteindelijk zal iedereen meegaan in deze ommekeer.

Het donkere in onszelf mag plaatsmaken voor steeds meer licht. Het donkere is niet negatief. Het is slechts dat wat niet gezien is geworden en door er licht in te schijnen wordt het getransformeerd naar puur zijn. Iedereen, jong of oud, zal steeds meer licht worden. De wereld zal hierdoor enorm gaan veranderen. Stel je toch voor wat er dan allemaal mag gaan veranderen. Als we met z’n allen steeds meer liefde gaan ervaren dan zal er zoveel gaan veranderen dat ik er nu al blij van word. Deze blijheid is net een olievlek die steeds groter wordt en ook steeds meer mensen aanraakt. Dit is ook mijn wens. Dit is ook mijn leven.

Toen mijn oudste zoon ongeveer 7 jaar was zei hij tegen mij dat hij geboren was om liefde te zijn en te geven aan zijn medemens. Toen ik ongeveer zo oud was voelde ik heel diep van binnen dat ik geboren was om mijn medemens te helpen te genezen. Nu vele jaren later kan ik heel goed voelen dat deze wijsheid die ik als kind ervoer nu staat te gebeuren. Toen wist ik dit geen woorden te geven en nu wel.


Ik schrijf erover, ik praat erover en ik voel en ervaar zoveel licht en ruimte in mijn leven en dat is jezelf genezen. In mijn werk als healer en transformatiecoach kan ik nu anderen meenemen in dit proces van heelwording. Ik schijn mijn licht op hen en zij schijnen dit licht weer naar anderen. ‘Iedereen heeft een lichtje nodig’ staat er op het visitekaartje van mijn schoonvader. Het is een leuk kaartje met een vuurtoren erop. Deze vuurtoren of baken van licht kan iedereen zijn. Schijn je licht in de duisternis en het zal lichter worden.

Veel plezier en licht in ieders leven.

Met liefde van Diety

naar boven