Diety Burry spiritueel therapeut
weblog

In vrijheid mogen leven

Wegens een griep zit ik wat op mijn bank te hangen en zie ik een stukje voorbij komen dat gaat mensen in Thailand die verplicht in het zwart moeten lopen omdat een belangrijk persoon is overleden. Mensen die weinig geld hebben kunnen hun kleding op de markt zwart laten verven. Moet je je voorstellen dat het schamele beetje wat je hebt aan kleurrijke kleding zwart geverfd moet worden omdat men verplicht in het zwart moet lopen. Ik zou het moeilijk vinden om in zo’n land te moeten leven.

Als kind had ik al moeite met dat ik verplicht naar school moest. Uiteindelijk heb ik me wel aangepast en later in mijn leven ging ik bemerken dat ik me in heel veel zaken aangepast heb. Gewoon omdat ik dacht dit te moeten doen en ook wel omdat het op dat moment niet anders kon. Ik was als kind al confronterend en ik weet nog goed dat ik in groep 7 zat en ik dacht dat als ik nu me niet aanpas in deze situatie dan moet ik de klas nog een keer over doen. De leerkracht vond mij een moeilijk kind en deed er alles aan om ervoor te zorgen dat ik meer op de gang stond dan in de klas te vinden was. Dus. Ben ik overal “ja en amen” op gaan zeggen en ineens vond hij me min of meer een prettig kind. Het was aan de ene kant een belangrijk moment, want ik ging zien dat ik anders er niet kwam. Het was ook moeilijk want ik moest eens stuk eigenheid opgeven.

Een ander belangrijk moment in mijn leven was toen ik de middelbare school bijna had afgerond en ik een vervolgopleiding wilde gaan doen. Ik was mijn moeder aan het helpen in het huishouden. Nu vond ik dat geen onbelangrijk werk, maar ik wist dat mijn moeder mij aan het opleiden was voor het leven met een man en kinderen. Ik kreeg van mijn moeder het idee mee dat dat het allerbelangrijkste was en een goede opleiding niet. Toen ik haar vertelde dat ik nog een opleiding wilde doen vond ze dat niet zo fijn om te horen. Ik zag haar droom min of meer in duigen vallen, omdat ik een hele andere visie had. Ik weet dat ik als reactie op haar afkeuring heb gezegd dat ik de opleiding ging doen, al moest ik er dag en nacht voor werken. Ik heb de opleiding gedaan. Dat was moeilijk voor mijn moeder want een man vinden waar ik kinderen mee zou krijgen was op dat moment niet mijn ding. Ik ging toen meer voelen en ervaren dat ik me dus niet hoefde aan te passen. Ik had een keuze. Wat een bevrijding!

Mijn verlangen naar vrijheid is altijd groot geweest. Toen ik jonger was begreep ik niet zo goed waarom ik liever mijn eigen ding deed. Ik heb me vaak afgevraagd waarom ik niet wilde doen wat veel mensen wilden. Jaren later begreep ik dat ik het leven te weinig kon ervaren met de visie dat je geboren wordt om te gaan werken, relatie en kinderen te gaan krijgen. Ik miste de diepgang. Als jong mens vroeg ik al aan mijn ouders om het hoe, wat en waarom. Waar kom ik vandaan, waarom ben ik geboren en wat heb ik hier te doen waren vragen die me al jong bezig hielden. Doordat ik hier geen antwoord op kreeg bekroop me zelfs het gevoel dat ik hier helemaal niet hoorde en dat mijn opvoeders vast mijn echte ouders niet waren. Het moet vast moeilijk voor mijn ouders zijn geweest dat ik vroeg of zij nou wel mijn ouders waren en of ik wel gewenst was. Voor mij was het echter een vraag die voorkwam vanuit een enorme heimwee. Een heimwee die ik niet thuis kon brengen en ik hoopte dat mijn ouders het antwoord hierop wisten.

Als je me zo mijn leven ziet leven en als je ziet welke beslissingen ik heb genomen dan zou je niet zeggen dat ik me heb aangepast. Ik heb allerlei belangrijke beslissingen in mijn leven zoals het krijgen van kinderen, het samenwonen met mijn man, het volgen van studies zelf gekozen en ook gemaakt. Ik was al jong zelfstandig en heb ook altijd zelfstandig beslissingen genomen en doe dat nog steeds. Het mogen beslissingen zijn waar een ander vraagtekens bij heeft maar het zijn wel mijn geluksmomenten. Als kind en ook later heb ik me echter ondanks mijn beslissingen in veel situaties wel degelijk aangepast.

Ik weet nu inmiddels dat ik wil gaan voor geluk. Geluk dat van binnenuit komt. Het is niet de keuze van iedereen, maar dat doet er niet toe. Ik wil gewoon het geluk ervaren. Ik wil graag in vrijheid leven en ben er achter gekomen dat ik dat pas kan als ik vrij ben in mijn gedachten, handelen en als alles klopt. Ik heb perioden waarin ik bemerkte dat mijn eigen gedachten over wie ik wil zijn of beter gezegd moet zijn me behoorlijk hebben beperkt. Ik vond het moeilijk om mezelf lief te hebben. Ik kwam er zelfs achter dat ondanks alle keuzes die ik zelfstandig heb gemaakt ik toch enorm onzeker ben. Ik heb vooral erg veel moeite gehad met het feit dat ik leef in een maatschappij waarin er altijd onderscheid gemaakt moet worden. Competitie over wie wat beter kan en dat dit of dat beroep beter is dan… Als kind kon ik dit totaal niet begrijpen. Later begreep ik dat ik leef in een duale wereld, terwijl ik zelf liever leef vanuit verbondenheid. Iedereen is gelijk en heeft net zoveel rechten als een ander.

Een tijd lang heb ik veel lessen gehad om te leren dat hoewel ik in een duale wereld leef, ik zelf mag leven met een bredere kijk. Dat ik mag waarderen dat ik ben, wie ik ben en dat ik mag ervaren wat ik ervaar. Ik heb heel veel los mogen laten. Overtuigingen die niet de mijne zijn. Conditioneringen waar ik me niet prettig bij voel en vooral heb ik me mogen herinneren dat ik liefde ben en liefde mag ervaren. Dat geeft me steeds meer vrijheid. Het feit dat ik meer van mezelf houd en dit mijn bewustzijn heeft vergroot maakt me enorm blij. Ik houd van mijn leven. Ik houd van de mensen die leven op aarde. Ik heb het leven lief. Natuurlijk kom ik nog mensen tegen die niet begrijpen waar ik mee bezig ben, maar dat is niet meer zo belangrijk. Ik probeer het niet uit te leggen. Ik verontschuldig mezelf niet voor mijn keuzes. Ik accepteer het gegeven en als ik onzeker wordt van iemand dan accepteer ik dat ook. Ze laten me zien dat ik nog momenten ervaar waarin ik teveel van mezelf vraag of te weinig zelfvertrouwen heb. Elke ontmoeting is een leermoment, een herinnering wie ik ben en nog veel meer.

Nu ik weet dat ik niet alleen mijn denken en emoties ben maar uit pure energie besta, ga ik ook leren om te gaan met deze energietaal. Het leren spreken vanuit mijn hart is nu mijn leergebied en ik mag ervaren hier vorderingen in te maken waar ik echt heel blij mee ben. Ik ervaar steeds meer ruimte in mijn leven en heb niet meer zo de behoefte om te moeten beantwoorden aan wat gangbaar is en voel ook niet de behoefte om dit een ander op te leggen. Natuurlijk heb ik in het leven ook wel eens minder geduldig gereageerd of vanuit een denken dat ik het beter weet. Echt wel. Het is echter ook mijn leergebied om nog meer te handelen en te reageren vanuit onvoorwaardelijke liefde. Ieder mens is aan het leren. Dit zijn niet allen zich heel bewust maar het is wel zo. Vanuit mijn hart te spreken is nu waar ik me totaal op richt en ook daarin kom ik mezelf wel eens tegen. Zoals met alles wil ik altijd het maximale uit mijn lessen halen. Ik mag echter ook gewoon vallen en dan weer opstaan. Ik mag ook gewoon niet alles zo goed te hoeven doen. Iedereen maakt namelijk fouten, dus ik ook. Ik mag ook de touwtjes laten vieren en gewoon genieten. Dit bewustzijn is me heel dierbaar. Ik ben er achter gekomen dat ik gewoon mag leven. Dat ik er gewoon mag zijn. Dat voelt als thuiskomen. Eindelijk thuis. Ja, zo voelt dat.

Voor een ieder die meer vrijheid en geluk willen ervaren kan ik je helpen hoe dit te doen. Kom eens langs of vraag een telefonisch consult aan. Ik ben er voor je.

Diety

naar boven